A Literary Journal for New and Established Voicesঅসমীয়া সাহিত্য · ২০২৬

গ্লানি

মাধুৰ্য্য ফুকন 

কলিজাত কৰাল মৰা কলিয়া ডাৱৰে
গোমাকৰি আনিছে ফৰকাল আকাশ।
চৰাইৰ কাকলিত মুখৰ ধুমুহাৰ প্ৰহৰ।
টোপল কাটি বৈ অহে চকুৰ লোটক,
মৰহা আবেলিত হেৰুৱা খোজৰ সন্ধানত।
মহাবাহুক আলিঙ্গন কৰি  
আঁতৰি যায় সময় খেদি
কুঁৱলিৰ আঁৰ হৈ 
পিন্ধিলৈ মুকুতা নিয়ৰৰ।
লাজুক লাজুক ভবত
ৰান্ধনী বেলিৰ ৰংত
লোটপোট হৈ হেৰাই যায় শুকুলা মেঘত।
কঁপি উঠা হাতৰ উৰুঙা তুলিকা
বাঢ়নী পানীৰ মাজত উপঙে ছাঁ ছবি
মহঙা আখল,উৱলা পজা
ভোকত মলঙা জীৱন।
শক্তিৰ আলমত শিকলিৰ বান্ধোনত 
কঢ়িয়াই গ্লানি পৰাধীন এই সময়
ইতিহাস ৰচি ।
কলৰৱ

কলৰৱ

খোজৰ লেখেৰে

খোজৰ লেখেৰে খোজৰ জোখাৰে শব্দবোৰ নাই ইতিবাচক নেতিবাচক বুলিও নাই উশাহৰ শব্দবোৰ যেতিয়া সুৰ হৈ বাজে কলিজাৰ কঁপনিতো ভাঙি পৰে হেৰাই যোৱা নিৰৱতা স...