সৰ্বহাৰাৰ খোজে খোজে
বৈ যোৱা তেজৰ নৈত
গা পখালি চাঙত উঠিছিল
বুৰ্জোৱা
আজি দেখুন বুৰ্জোৱাৰ নাৱত
গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰ।
ইতিহাসৰ ধূসৰতা লৈ
চকু মুদি কেনেকৈ জীয়াই থাকিব
গণতান্ত্ৰিক প্ৰজাতন্ত্ৰ।
ধৰ্মীয় উন্মাদনাত বিলীন হৈ
খলিহৈৰ দৰে চেপেটা লাগিছে
মনবোৰ
ক্ষমতাৰ শিকলিৰ বান্ধোনত মনবোৰ
মৰহি অহা মন-মগজুত
নিশিপাই সেৱাৰ গজালি
শ্ৰমিক তেওঁ ও
শ্ৰমিক এওঁ ও
তেওঁ সুখী হয় দুখৰ বন্যা বোৱাই
আৰু
এওঁ দুখলৈ সুখৰ বন্যা বোৱাই!
No comments:
Post a Comment