ক্লান্ত পথিক

 মাধুৰ্য্য ফুকন 

বেলি লহিয়াই অহা পৰত
ঈষত হাঁহিৰে উপচি পৰিছে
কৃষ্ণচূড়াৰ তল
আবেলিৰ ৰাঙলী
আকাশ চাই  চাই
অসীমৰ সীমা বিচাৰি যোৱা কপৌ চৰাইটোৱে
কঢ়িয়াই নিছে সুখৰ এমুঠি  দুখৰ এমুঠি কাহিনী জয়াল এই সময়
যান্ত্ৰিকতা কৃত্ৰিমতাৰে

বাঁহীৰ কোমল সুৰে যেন
গভীৰ অৰণ্যত বাট হেৰুৱায়
অৰণ্যৰ নিৰ্জনতাক সাৱতি লৈ
থমকি ৰৈছে
অস্তিত্বৰ সন্ধানত।
কলঙৰ কলঙ্ক বুকুত লৈ
নিঃশব্দে খোজ দি 
সেউজী বনত জিৰাই
ক্লান্ত পথিক।

বাসনাৰ বীথিকা পাতি
কৈ যায় পৰাণৰ ৰীতি
দুয়ো দুয়োকে সাৱতি
কৃষ্ণচূড়াৰ আবিৰ লৈ
চুমি যায় পৰাণৰ পাহি!